Najważniejsze informacje (kliknij, aby przejść)
Józef Maksymilian Ossoliński – rocznica ojca założyciela Ossolineum
Dokładnie we wtorek 17 marca obchodziliśmy 200. rocznicę śmierci Józefa Maksymiliana hrabiego Ossolińskiego (1748 rok, Wola Mielecka – 17 marca 1826 roku, Wiedeń). To też symboliczna inauguracja roku tej ciekawej i wybitnej postaci we Wrocławiu.
Ossoliński był nie tylko fundatorem i założycielem Zakładu Narodowego im. Ossolińskich (akt fundacyjny 4 czerwca 1817 roku zatwierdził cesarz Austrii Franciszek I), ale bibliotekarzem, bibliofilem i kolekcjonerem, w tym aż przez 15 lat pełnił zaszczytną funkcję prefekta Biblioteki Nadwornej w Wiedniu.
Na tym nie koniec, bo hrabia zasłynął także jako historyk, autor prac naukowych poświęconych dziejom polskiej literatury, pisarz i tłumacz. Dzięki jego staraniom na Uniwersytecie Lwowskim ustanowiono katedrę języka i literatury polskiej.
Pod sam koniec życia zabezpieczył przyszłość Ossolineum podpisując w 1823 roku umowę z z księciem Henrykiem Lubomirskim. Dzięki niej zbiory sztuki zgromadzone przez Lubomirskiego miały być przyłączone do Ossolińskich i utworzyć osobne Muzeum Lubomirskich.
Dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich dr Łukasz Kamiński 17 marca nie tylko składał kwiaty pod popiersiem Józefa Maksymiliana Ossolińskiego na dziedzińcu Ossolineum.
Zapraszał także na dużą wystawę „O! Ossolineum. Skarbiec pod Kopułą. Bibliotekarz i wizjoner” w Sali pod Kopułą w Ossolineum. Już od soboty 21 marca znajdziemy tam większość eksponatów z kolekcji założyciela Ossolineum.
Rok Józefa Maksymiliana Ossolińskiego i wiele wydarzeń promują m.in. zamówione u Tomasza Brody, wrocławskiego ilustratora, karykaturzysty i profesora ASP portrety twórcy Ossolineum, który sam jest księgą, albo pozostaje wypełniony księgami.
– Zgadza się, ponieważ Józef Maksymilian Ossoliński przede wszystkim gromadził książki. Na początku były potrzebne do jego pracy naukowej i po prostu budował własną bibliotekę, ale kiedy wywieziono do Rosji Bibliotekę Załuskich, kiedy nastąpił III rozbiór Polski, Józef Maksymilian Ossoliński stwierdził, że jego biblioteka powinna służyć całemu narodowi – opowiada dr Łukasz Kamiński.
Dyrektor Ossolineum przyznaje, że kolekcja założyciela Zakładu Narodowego im. Ossolińskich nie składała się wyłącznie z książek, także z niezwykle cennych rękopisów, dużego zbioru grafik, numizmatów.
– Ojciec założyciel zbierał wszystko, co było związane z Polską historią i kulturą. Dziś to m.in. unikalne numizmaty, jedyne zachowane egzemplarze niektórych medali królewskich, ale też „Acta Tomiciana” z XVI wieku, czyli wypisy z różnych dokumentów dotyczących panowania Zygmunta I Starego. Są szczególnie ważne dla historyków, bo zawierają treści dokumentów, które się, niestety, nie zachowały – zwraca uwagę dr Łukasz Kamiński.
Ossoliński, który zasłużył się w kulturze
Na wystawie „O! Ossolineum Skarbiec pod Kopułą. Bibliotekarz i wizjoner” obejrzymy również od soboty 21 marca rękopis „Wieczorów badeńskich”, jedynego ukończonego przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego dzieła literackiego, które ukazało się też drukiem.
Na jednej z plansz wystawy (ale będzie też okazja podziwiać oryginał) dojrzymy również legendarny wjazd Jerzego Ossolińskiego do Rzymu w 1633 roku z 300-osobowym orszakiem, który odbił się szerokim echem w świecie ówczesnej dyplomacji.
Jerzy był jednym z przodków Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, a jego postać go fascynowała, chciał się podobnie zasłużyć ojczyźnie.
– Na niwie dyplomacji, polityki nie był w stanie dorównać Jerzemu Ossolińskiemu, ale z dzisiejszej perspektywy wiemy, że obaj są dziś w panteonie jako dwaj najwybitniejsi przedstawiciele rodu Ossolińskich i dwie wielkie postaci polskiej historii działające w innych sferach, ale równie wybitne – podkreśla dr Łukasz Kamiński.
Wystawa „O! Ossolineum. Skarbiec pod Kopułą. Bibliotekarz i wizjoner”
Wystawę obejrzymy od 21 marca – 31 stycznia 2027 roku. Wstęp jest wolny!
Dni otwarcia wystawy:
- wtorek–niedziela w godzinach 9.30–17.00.
Co m.in. obejrzymy na wystawie:
- Pierwsze wydania „Fraszek” i „Odprawy posłów greckich” Jana Kochanowskiego;
- Ręcznie kolorowany atlas „Theatrum Orbis Terrarum” Abrahama Orteliusa, renesansowe poradniki mnemotechniczne oraz pierwsze polskojęzyczne zielniki;
- Pochodzące z 1561 roku pierwsze tłumaczenie Biblii na język polski oraz tekst „Bogurodzicy” z pocz. XVI wieku zamieszczony w Statutach Łaskiego;
- Trzymetrowa grafika Stefano della Belli, ukazująca słynny wjazd Jerzego Ossolińskiego do Rzymu w 1633 roku;
- Literackie autografy mistrzów pióra: Juliusza Słowackiego, Aleksandra Fredry oraz Henryka Sienkiewicza.
