Czy poemat, który dziś uznajemy za fundament polskiej literatury, od początku był skazany na sukces? Muzeum Pana Tadeusza rzuca nowe światło na proces twórczy wieszcza. Ekspozycja jest wydarzeniem szczególnym – wpisuje się w świętowanie dekady działalności Muzeum w Kamienicy pod Złotym Słońcem i w obchody Roku Ossolineum, podkreślając rolę Zakładu Narodowego im. Ossolińskich w pielęgnowaniu najważniejszych dóbr polskiej kultury.
Skarby z archiwów
Sercem wystawy jest oryginalny, ossoliński rękopis Pana Tadeusza. Jednak tym, co czyni ją unikatową, są obiekty sprowadzone z czołowych instytucji krajowych i zagranicznych, często niedostępne dla publiczności na co dzień.
- To kolejna inicjatywa, której celem jest przybliżenie odbiorcom ważnych elementów polskiej historii i kultury. Umożliwia ona zapoznanie się z wyjątkowymi obiektami, przede wszystkim – niezmiernie rzadko prezentowanymi stronami rękopisu Adama Mickiewicza - podkreśla dr Łukasz Kamiński, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.
A Mariusz Garbera, wicedyrektor ZNiO ds. Muzeum Pana Tadeusza, dodaje: - Współpraca tak licznych i tak prestiżowych instytucji jest dowodem na to, że w obliczu popularyzacji dóbr kultury i troski o nie stajemy się wspólnotą.
Dzięki współpracy z Muzeum Literatury w Warszawie, na wystawie pojawią się również osobiste drobiazgi poety, takie jak: kałamarz, zegarek czy tabakiera. Kolekcję uzupełniają obiekty z czasów pobytu Mickiewicza w Wielkopolsce (ze zbiorów Muzeum Adama Mickiewicza w Śmiełowie), a także rozproszone karty manuskryptu wypożyczone z Paryża, Rzymu i Krakowa.
Spacer śladami wieszcza
Narracja wystawy prowadzi zwiedzających przez kolejne etapy powstawania poematu – od pierwszych natchnień po paryski druk. Rolę przewodnika pełni Józef Bohdan Zaleski, przyjaciel Mickiewicza, którego wspomnienia wprowadzają widzów w świat poety z lat 1832–34. Ekspozycja łączy historię ze współczesnością, prezentując także artystyczne interpretacje inspirowane tematyką wystawy.
Szczególnie poruszającym elementem ekspozycji jest prezentacja listów Adama Mickiewicza do Edwarda Odyńca, wypożyczonych ze zbiorów Zamku Królewskiego w Warszawie, zawierających słynne stwierdzenie: „Więc skończyłem wczora właśnie. Pieśni ogromnych dwanaście!”.
Liczne warsztaty
Wystawie towarzyszyć będzie bogaty program: warsztaty dla dorosłych i dzieci, oprowadzania i panele dyskusyjne. Przygotowany został również katalog poświęcony wystawie, zawierający teksty kuratorskie oraz publikacje autorów z instytucji współpracujących przy jej realizacji.
