Zamieszczamy prezentację, którą pokazywaliśmy podczas spotkań konsultacyjnych.
Naprawa i czyszczenie elewacji, zakaz działalności o charakterze erotycznym i powiększenie Parku Kulturowego „Stare Miasto” – to tylko niektóre zmiany, które zaczną obowiązywać od 3 czerwca.
Od 19 maja przez miesiąc możemy zapoznawać się, wyrazić swoje uwagi, opinie i propozycje na temat projektu, pokazującego, jakie rozwiązania w kształtowaniu miejskich przestrzeni publicznych są najlepsze („najbardziej optymalne”) dla osób, które poruszają się pieszo po Wrocławiu. Jednym z inicjatorów powstania takich „wytycznych”, adresowanych głównie do projektujących i modernizujących wspomniane przestrzenie, jest oficer pieszy Wrocławia Tomasz Stefanicki.
Jak tworzyć i rozwijać przestrzenie publiczne w mieście? Jak zachęcić wrocławian, aby wybrali rower lub komunikację miejską zamiast samochodu? Jak kształtować obszary nadrzeczne w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej?
Otworzy się w nowej karcieRozpoczynają się konsultacje społeczne dotyczące rozwoju wrocławskiej strefy płatnego parkowania. Nie chodzi tylko o jej obszar, ale i zasady działania.
Poziom zajętości spada o kilkadziesiąt procent. W polskich warunkach najbardziej miarodajne są dane z kompleksowych badań prowadzonych w Szczecinie.
Strefa płatnego parkowania w obecnym kształcie funkcjonuje od 2003 roku. Podzielona jest na 3 strefy (A-C) i 9 podstref (I-IX). Obejmuje wyłącznie centrum miasta i fragment strefy śródmiejskiej (ok. placu Grunwaldzkiego i Hali Stulecia).
Ważnym elementem propozycji rozwoju strefy płatnego parkowania jest zasada, aby dochody z danego osiedla były przeznaczane na lokalne inwestycje drogowe. W konsultacjach pojawia się wiele pytań dotyczących jak ten mechanizm miałby funkcjonować.
Objęcie danego rejonu strefą płatnego parkowania nie oznacza automatycznie, że pobierane są tam opłaty za postój. Konieczne jest wyznaczenie płatnych miejsc postojowych poprzez oznakowanie poziome i pionowe oraz ustawienie parkomatów. Jest to decyzja podejmowana w imieniu Prezydenta przez Wydział Inżynierii Miejskiej (WIM) jako organ zarządzający ruchem na drogach publicznych.
